1 List do Koryntian 12 i 1 List do Koryntian 14 odnoszą się do darów duchowych i nie jest przypadkiem, że 1 List do Koryntian 13 leży między nimi. 1 List do Koryntian 13 nie jest zwykłym traktatem o miłości, pomimo użycia przez Pawła epideiktycznej (przesadnej, na pokaz) retoryki, by chwalić charakter miłości. 1 List do Koryntian 13 pokazuje, dlaczego miłość ma zasadnicze znaczenie dla właściwego używania darów duchowych.

         Powinniśmy zwrócić uwagę na wersety, które opisują miłość: 1 Kor 12,31 i 1 Kor 14: 1. Wersety te mówią wyraźne, że mamy szukać duchowych darów; nie jest to po prostu kwestia tego, z jakimi talentami się urodziliśmy, ale mamy modlić się, aby Bóg dał nam szczególne dary (1 Kor 12:31; 1 Kor 14: 1, 39). (Bóg jest oczywiście suwerenny w tym, co nam daje, wiedząc, co jest najlepsze dla ciała jako całości; 12: 7). Ale Paweł jest również pewien, jakich darów powinniśmy szczególnie szukać. Miłość szuka najlepszych darów – najlepiej określanych przez miłość jako te dary, które budują ciało.

         Paweł pokazuje, że bez miłości używanie darów jest bezwartościowe. Dary są cenne, ale nadużywamy ich, jeśli nie wykorzystujemy ich do służby i miłości. W 1 Kor 13: 1-3 Paweł oświadcza, że ​​miłość jest większa niż wszystkie dary Boże dla nas; miłość raczej niż dary jest znakiem „duchowości”. W 1 Kor 13: 4-7 Paweł opisuje, jaka jest miłość. Czasami myślimy, że Paweł po prostu pochwala miłość. On pochwala miłość, ale także bezwarunkowo potępia Koryntian. Miłość nie jest zazdrosna ( zeloi ; 13: 4) – ale Koryntianie są (3: 3). Miłość nie jest arogancka ( fusioo ; 13: 4) – ale Koryntianie są (4: 6, 18-19; 5: 2). Miłość nie szuka siebie ( ou zetei ta heautes ; 13: 5); w 10:24 Paweł napomina Koryntian, aby nie szukali siebie, lecz innych.

pastor Krzysztof Wójcik