Głównym problemem każdego małżeństwa jest egocentryzm w sercach obojga małżonków. Tradycyjne kultury często radziły sobie z tym, zastraszając ludzi ich grzechem. Współczesna kultura praktycznie to chroni, mówiąc o „małżeństwach-ja”, które trwają tylko tak długo, jak obie strony czują, że małżeństwo zaspokaja ich potrzeby bez zbytniego wysiłku. Rozwiązaniem jest jednak ewangelia Chrystusa, która jednocześnie nas poniża i wywyższa.

Przez jakiś czas chciałbym podzielić się kilkoma przemyśleniami, które będą przydatne nie tylko w małżeństwie.

Darzcie siebie nawzajem serdeczną, braterską miłością. Wyprzedzajcie się w okazywaniu szacunku.

(Rzymian 12:10)

SŁOWO KLUCZ: NAWZAJEM. Nowy Testament wzywa chrześcijan do wzajemnej służby „sobie nawzajem”. Jeśli wszyscy wierzący są zobowiązani do robienia tych rzeczy, o ile więcej wysiłku powinni włożyć chrześcijańscy małżonkowie, aby celowo wpleść te praktyki i postawy w ich związek? Oto pierwszy. „Szacunek” oznacza zarówno okazywać szacunek w ogóle, jak i przypisywać zasługi za osiągnięcia i poświęcenia. „Wyprzedzać” oznacza bardziej troszczyć się o oddawanie chwały niż o jej szukanie. Pamiętajcie, że Jezus, widząc, jak jego uczniowie zasypiają w chwili największej potrzeby, powiedział: „Duch ochoczy, ale ciało słabe” (Ew. Mateusza 26:41). To tak, jakby powiedzieć: „Wiem, że chciałeś dobrze”. Zdumiewające, że znalazł w nich coś do afirmacji, nawet gdy go zawiedli.

Czy regularnie przyznajesz, a czasem świętujesz to, co zrobił twój współmałżonek? Jak dobry/a jesteś w tym?