Psalm 15 „O Panie, któż będzie przebywał w twoim namiocie? Kto zamieszka na twoim świętym wzgórzu?”

Dla wielu dzisiaj pytanie otwierające Psalm Dawida wydaje się tak przestarzałe, jak zeszły tydzień. Myślimy sobie tak, że jeśli istnieje Bóg, nie obchodzi go, jak do niego podejdziemy, byleby tylko zbliżyć się do niego. Ale pytanie Dawida nie jest chybione, ale raczej takie postawy ujawniają, że często jesteśmy poza zasięgiem świętości Boga.

Psalm 15 przypomina nam, że korzystanie z dostępu do Boga jest przywilejem, a nie prawem. Jako przywilej nie jest związany ze statusem społecznym lub ekonomicznym, płcią, wiekiem lub pochodzeniem etnicznym, ale mimo to jest przywilejem.

Nie jest to wezwanie do rytuału, a nawet formalizmu doktrynalnego, ale raczej wezwanie do osobistej uczciwości przed Bogiem i ludźmi.