Słowo agnostycyzm wywodzi się od dwóch greckich słów: a (nie, bez) i gnosis (wiedza).  Agnostycyzm dosłownie znaczy „niewiedza” lub „bez poznania”. Odnośnie pytania o istnienie Boga, agnostyk twierdzi, że są niepewni – nie ma poznania – odnośnie egzystencji Boga. Zagadnienie Boga jest niemożliwe by udowodnić lub obalić.

Są mi znane dwie formy agnostycyzmu. Miękki agnostycyzm lub słaby agnostycyzm mówi, że osoba nie wie czy Bóg istnieje. Twardy agnostycyzm lub silny agnostycyzm mówi, że osoba nie może poznać czy Bóg istnieje. Logicznie, agnostycyzm sam siebie obala. Powiedzenie „nikt nie może poznać rzeczywistości” to zdanie, które zakłada poznanie rzeczywistości. To zdanie samo sobie przeczy. Inaczej można to przetłumaczyć: „Wiemy wystarczająco o rzeczywistości by potwierdzić, że nie możemy poznać rzeczywistości”. Inaczej mówiąc, twierdzenie, że nie możemy dowiedzieć się niczego o Bogu jest w rzeczywistości powiedzeniem czegoś o Bogu. Dlatego agnostycyzm nie jest satysfakcjonującą logicznie pozycją, którą można by było przyjąć.

Logika jest ciężką drogą do przebycia dla fałszywego światopoglądu.

pastor Krzysztof Wójcik