Stary ziemniak z kościelnej ławki chce, by o niego dbano, lecz sam nie umie troszczyć się o innych. Chce, by go odwiedzano, lecz sam nie chodzi w odwiedziny. Chce korzystać ze studiów biblijnych, lecz studiowanie pozostawia innym.

Stary kościelny ziemniak pilnie odnotowuje uchybienia innych, ale przeoczy własne. Nie tylko zapomniał, jaki był kiedyś, ale i nie widzi, kim mógłby się jeszcze stać. Stare ziemniaki mogą być bardzo smaczne i pożywne jeżeli nie zapomną o tym.

Młode ziemniaki zmieniają się w stare, gdy przestają się rozwijać i tylko wegetują. Ale stare mogą zmienić się w sadzeniaki, jeśli wydostaną się z własnej skóry, umrą dla siebie i zakiełkują na nowo.

                                                                                                                                                                                      pastor Krzysztof Wójcik