PIERWSZY ZBÓR W GDYNI

KOINONIA

30/12/2020
Tytuły: apostoł, prorok

            Nowy Testament używa tytułu „apostoł” na dwa sposoby. Ewangelie i Dzieje Ap. zazwyczaj ograniczają tytuł do Dwunastu. Paweł jednak stosuje ten tytuł szerzej (np. 1 Kor 15: 5-7) do różnych agentów autoryzowanych przez Chrystusa, takich jak on sam (Rz 1: 1); Jakub (Ga 1:19); Andronik i Junia (Rz 16, 7); i prawdopodobnie Sylas i Tymoteusz (1 Tes 1: 1; 2: 7). To, co mamy dzisiaj, jest drugim rodzajem apostołów. Dla obu rodzajów apostołów możemy oczekiwać znaków potwierdzających ich zwiastowanie zgubionym (2 Kor 12:12), ale szczególnie i najbardziej ofiarnego cierpienia dla ewangelii (np. Mat 10: 16-39; 1 Kor 4: 9; 2 Kor 11,23-33).

            Podobnie jak apostołowie, ewangeliści i pastorzy-nauczyciele, prorocy pozostają niezbędni, dopóki Kościół nie osiągnie dojrzałości (Ef 4: 11-13). W Biblii widzimy wiele różnych form proroctw. Czasami prorocy prorokowali narodom; innym razem prorokowali jednostkom. Przed wygnaniem księgi prorockie były często układane w poezję, ale większość przepowiedni znalezionych w historycznych narracjach jest bardziej pisane prozą. Niektórzy kaznodzieje chcą dziś zaprzeczyć, że ten dar ciągle trwa. Dar ten istniał w całej historii biblijnej (choć w niektórych przypadkach bardziej niż w innych) i nie ma biblijnego wskazania, że ma przestać istnieć, aż do powrotu Chrystusa, kiedy zobaczymy go twarzą w twarz i nie będziemy potrzebować już takiego częściowego objawienia (1 Kor 13: 8- 12; por. 1: 7). Ci, którzy zaprzeczają kontynuacji proroctwa, zazwyczaj twierdzą, że proroctwo będzie konkurować z Pismem jako Słowem Bożym. Twierdzenie to jest jednak wyraźnie fałszywe, ponieważ proroctwo rozkwitło w czasie, gdy Pismo było natchnione i nigdy z nim nie konkurowało. Proroctwo o osobistym kierownictwie lub poselstwie, które zasadniczo jest biblijnym napomnieniem kierowanym przez Ducha, nie dodaje nic do Pisma Świętego, jeśli jest to prawdziwe proroctwo. Nie ma powodu zakładać, że postbiblijne proroctwo, które nie naucza nowej doktryny, dodaje coś do Pisma Świętego. Niestety, doktryna, że proroctwo musi się skończyć, jest postbiblijnym nauczaniem. Kto zatem ryzykuje dodanie do Pisma Świętego? Powiedziawszy to, należy oczywiście ocenić wszystkie proroctwa (1 Kor 14,29).  Wiemy częściowo i prorokujemy po części (13: 9), więc musimy ocenić zarówno proroctwo, jak i nauczanie na podstawie tego, co Bóg już objawił. Ci, którzy nie chcą stać pod werdyktem Słowa, czy to w prorokowaniu, czy w nauczaniu, nieuchronnie zostają potępieni przez ten werdykt.

pastor Krzysztof Wójcik

0 komentarzy

Wyślij komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Co oznacza dla nas postmodernizm?

Żyjemy w wieku postmodernistycznym: gdzie naucza się, że słowa nie niosą żadnego znaczenia, gdzie relatywizm prowadzi do tolerowania nietolerancji, gdzie...

Codzienny ciężar krzyża

W ciągłej wędrówce za Jezusem z czasem zdajemy się być obyci z chrześcijańskimi wytycznymi dotyczącymi zachowania, formy i innymi stąd momentami zatracamy...
Jestes bogaty!

Jesteś bogaty!

Obecnie w Polsce najniższa krajowa wynosi 1680zł. Z pozoru wydaje się to mało, bo czy za taką kwotę można utrzymać rodzinę? Zapewnić jej godny standard życia?...

Myśl dnia

Wiara nie eliminuje pytań. Wiara, jednakże wie dokąd je zabrać

Rut – Niesprawiedliwość życia

Życie nie jest bajką i w nim rzadko kiedy mamy do czynienia z happy endem, czy zwycięstwem dobra nad złem. Jest wręcz przeciwnie, często to właśnie złemu się...

Małżeństwo cz.4 – Model dla małżeństwa

Piotr i Paweł mogli myśleć o slowie aramejskim awad. Był on używany w pozabiblijnej literaturze jako więź sługi lub ktoś kto służy, asystuje, pomaga z...

Ostrzeżenie Księgi Liczb

Czego uczy nas, chrześcijan, Księga Liczb? Jakie podstawowe prawdy przekazuje o Bogu i człowieku? Jaką naukę i wskazówki dla naszego życia możemy czerpać z...

Czy przyjrzałeś się ostatnio swojej twarzy?

Opowieść głosi, że gdy Leonardo da Vinci mieszkał w Mediolanie i malował Ostatnią Wieczerzę, trzeba było znaleźć mężczyzn, którzy służyliby jako modele do...

Reformy religijne

„Nie bój się tych słów, które słyszałeś, a którymi lżyli mnie pachołcy króla asyryjskiego.” 2Krl.19:6 Kiedy północne królestwo miało swoje wzloty i upadki,...

Nie zapomnij o Bogu

Człowiek bardzo szybko przyzwyczaja się do rzeczy, sytuacji powtarzających się. Stają się dla niego powszednie, zwykłe, szare i rutynowe. Tak jest, czy było i...

Myśl dnia

Zdrowy rozsądek jest jak dezodorant, ci którzy go najbardziej potrzebują nigdy go nie używają.
Przypowieść o miłosiernym Samarytaninie

Przypowieść o miłosiernym Samarytaninie

O czym jest przypowieść o miłosiernym samarytaninie? Dlaczego Jezus użył tej przypowieści w rozmowie ze znawcą prawa? Czy ta przypowieść jest o miłości...

Zapraszamy

DO NASZEGO ZBORU

Share This

Ta strona internetowa używa Polityka prywatności i plików cookies aby dać ci jak najlepsze wrażenia.