Apostoł Paweł wymienia pastorów (dosłownie, pasterzy) i nauczycieli. Stary Testament (i ogólnie starożytny świat) często mówi o przywódcach jako pasterzach; dobrzy mają dbać o owce. Dla tej roli nauczanie ma kluczowe znaczenie.

W istocie gramatyka może sugerować tutaj nie pięciokrotną służbę, ale czterokrotną, przeciwko powszechnym tradycjom: pastorzy i nauczyciele są ze sobą ściśle związani: grecki brzmi : tous men apostolous, tous de prophêtas, tous de euaggelistias, tous de poimenas kai didaskalous. Oznacza to, że cztery grupy są wyróżnione tous de , podczas gdy pastorzy są powiązani z nauczycielami (greckie określenie kai może oznaczać „i” lub „nawet”). 

Przynajmniej pastorzy i nauczyciele ściśle ze sobą współpracowali. Pismo gdzie indziej podkreśla, że pastorzy muszą umieć uczyć (1 Tm 3: 2; 2 Tm 2:24; Tyt 1: 9); istotne jest poznanie i nauczanie Pisma Świętego, a także postępowanie według prawdziwej ewangelii.

Nie musimy uzgadniać lub kłócić się o każdy dodatkowy szczegół zrozumienia (poznania). Ale musimy być zjednoczeni w ewangelii i działać na rzecz jedności i dojrzałości ciała Chrystusa.

pastor Krzysztof Wójcik