PIERWSZY ZBÓR W GDYNI

KOINONIA

06/01/2021
Czy śpię w ogrodzie Getsemane?
Czy śpię w ogrodzie Getsemane?

         Jezus obudził ich – prawdopodobnie nie delikatnym szturchnięciem lub delikatnym puknięciem. Nie pozwolił uczniom przetoczyć się i nacisnąć przełącznik drzemki w budziku. Powiedział z niedowierzaniem.

„Czy możecie nie spać przez chwilę?”

Był w środku walki o dusze, a oto oni drzemali w najlepsze w Getsemane.

Moją reakcją – a może także twoją – jest potępienie. Czy oni nie wiedzieli, że to była ostatnia noc Jezusa? Czy nie mogli tam być dla swojego przyjaciela? Ale ta historia nie dotyczy grupy zwolenników pierwszego stulecia, którzy nie byli w stanie utrzymać się razem. To historia o mnie. Moje życie chrześcijańskie jest wypełnione obietnicami, by nie zasnąć, ale zbyt często po prostu mam ciężką głowę. Obojętność i samozadowolenie wyznaczają mój apatyczny świat. Modlę się, aby inni słudzy zademonstrowali Jezusa tym, którzy mnie otaczają, a ja jeszcze trochę odpocznę. Czytanie słów Chrystusa to jedno, ale zastosowanie tych słów do mojego życia jest zupełnie inne. Muszę się obudzić . Inni niedoskonali święci – tak jak ja – tworzą Kościół. Razem musimy działać, aby było skutecznie. To znaczy, że muszę się obudzić. Jezus wie, że życie w prawdziwym świecie jest trudne. Przyznawał to, gdy mówił:

„duch jest chętny, ale ciało jest słabe”.

Mimo to wraca – wielokrotnie – i mówi:

„Czuwajcie i módlcie się ze mną”.

Musimy razem pobudzać się do czuwania. Apatia i empatia są na przeciwnych końcach ludzkiej egzystencji. Czuwając przez życie, nie będziemy wstrząśnięci nagłością śmierci, pojawieniem się zła ani zdeprawowaniem człowieka, ponieważ jesteśmy świadomi podstępu upadku. Kiedy żyjemy na jawie, mając otwarte oczy, zaczynamy dostrzegać potrzeby ludzi wokół nas. Widzimy łzy i możemy znieść ciężar smutku. Widzimy śmiech i możemy dołączyć się do świętowania. I wreszcie – w pełni zaangażowani – możemy dzielić wspólnie cierpienie ogrodu, ciężar krzyża i radość zmartwychwstania .

         W Jezusie widzimy zamiar Boga w Bożym objawieniu i odkupieńczym działaniu w Chrystusie. Chrystus przyszedł, aby wezwać ludzi do rozkwitu życia. Kierując się miłością Bożą i mocą Ducha Bożego, wszyscy jesteśmy wezwani do pełnego rozkwitu w świecie, który stał się domem Boga. Stworzenie świata jest początkiem rządów Boga nad sferą, która nie jest bogiem: szczytem sukcesu świata jest pełnia Boskiego panowania. Królestwo Boże, które Jezus głosił i oznajmiał, jest szczególnym rodzajem dynamicznej relacji między Bogiem a światem: jest „światem z Bogiem” i „Bogiem ze światem”.

pastor Krzysztof Wójcik

0 komentarzy

Wyślij komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Myśl dnia

Łatwiej głosić 10 kazań niż żyć jednym.

Jak Bóg kocha nas?

"Z daleka ukazał mu się Pan: Miłością wieczną umiłowałem cię, dlatego tak długo okazywałem ci łaskę." Jer. 31:3 Jak Bóg kocha nas? Olam 'ahawat - miłością...

O szagaw, czyli o schronieniu

 „Pan stanie się schronieniem uciśnionemu, Schronieniem w czasie niedoli” Ps.9:10 Schronienie to po hebrajsku szagaw. Oznacza miejsca wyżynne, być...

Nauka historii jest ważna

Studiowanie historii po prostu nie wydaje się być atrakcyjne dla wyobraźni w dzisiejszych czasach, jak to mogło mieć miejsce w poprzednich pokoleniach. Być...

List do Hebrajczyków cz.1 – Jezus odblask chwały

Przed nami seria kazań na temat listu do Hebrajczyków. Czy wiemy kto napisał ten list? Wielu podaje autorstwo apostoła Pawła. Czy jest to prawdopodobne? Kiedy...

Myśl dnia

Boże „nie” nie jest odrzuceniem, jest raczej zmianą kierunku.
Trzy razy "P"

Trzy razy P

„Trzema zasadami P” podzielił się z nami dziś Gabriel Kosętka, brat ze zboru „Nowe Życie” w Gdańsku. Jakie decyzje daje nam Słowo Boże do podjęcia? Czy...
Znaki czasów ostatecznych

Znaki czasów ostatecznych

Znaki, objawy, symptomy są czymś zdefiniowanym, nacechowanym symboliką pozwalającą nam mniej lub bardziej być pewnym zbliżającej się konkretnej sytuacji. W...

Przyjaźń Boga – nasze zbawienie cz.2

Czy jest coś bardziej destrukcyjnego w przyjaźni niż brak zaufania? W relacji z Bogiem konsekwencją jest skrajne postrzeganie Bożego nauczania. Gdy nie ufamy...

Dzieje Apostolskie cz.1: Woda i Duch

Z zapisów Łukasza możemy zauważyć, że uczniowie oczekują zdarzeń Zielonych świąt, które wypełniają się w Dziejach. Autor konstruuje pewien obraz związany ze...

Boży prezent z twoim imieniem

"Oto wyryłem cię na obu dłoniach, twe mury są ustawicznie przede Mną."   Izajasza 49:16          Jak lubisz pakować prezenty świąteczne? Jest tak wiele opcji!...

Myśl dnia

Najgorszym momentem dla ateisty jest kiedy wypełnia go poczucie wdzięczności, a nie ma tak naprawdę komu podziękować.

Zapraszamy

DO NASZEGO ZBORU

Share This

Ta strona internetowa używa Polityka prywatności i plików cookies aby dać ci jak najlepsze wrażenia.