DZIADEK I BABCIA

Tak bardzo się kochali, że umarli tego samego dnia, dożywszy szczęśliwie baaardzo sędziwej starości.

Po wspólnym pogrzebie, trzymając się za ręce, stanęli u bram raju. Michał Archanioł ukłonił się im na powitanie.

– Zaprowadzę was na miejsce wiecznej radości.

Idą. Każda kolejna posiadłość piękniejsza od poprzedniej. W końcu stają przed ogromną willą, z nieustannie kwitnącym szpalerem bzów, basenem i porszakiem na podjeździe.

– Podoba się? – pyta Michał Archanioł.

– Ale…, ale… nas na to nie stać – krztusi się babcia.

– To wszystko za darmo – tłumaczy Archanioł.

– Ale jak „za darmo”? – dziwi się babcia. – I dom? I basen? I samochód?

– Tak – Michał Archanioł wzrusza ramionami. – Tu wszystko jest ZA DARMO. W końcu to przecież niebo, nie?

Dziadzio odciąga babcię na bok i roztrzęsiony szepcze jej na ucho:

– Widzisz? Widzisz, jak tu fajnie? Wszystko za darmo! Mogliśmy tu być już z dziesięć lat temu, gdyby nie ta twoja zdrowa żywność…

pastor Krzysztof Wójcik